Er zijn heel veel zaken uit het dagelijkse huishoudelijke afval die je kunt recyclen. Dat daar verschillen in zijn tussen Zweden en Nederland , is voor veel mensen geen grote verrassing.
Al in de jaren '80/'90 viel het mij in Zweden op dat er behalve op (frisdrank-)flessen , ook op blikjes drinken statiegeld zat en dat is nog steeds zo. Je gooit dus minder snel je blikjes bij het afval en levert ze weer keurig in bij de supermarkt en je krijgt er ook nog geld voor terug.
De andere recyclebare artikelen laadde ik in ieder geval één keer per maand in de auto. Dat waren dan de gloeilampen, de batterijen, oud papier, glas én de hard-plastic verpakkingen. Bij de supermarkten in de omliggende dorpen was altijd op het naastliggende terrein een deel ingericht met containers waar je dit allemaal kwijt kon. Het staat niet mooi, zo'n lading containers, maar het is wel makkelijk omdat een gang naar de supermarkt gecombineerd kan worden met het inleveren van je recyclebare afval.
Daarnaast kon je in onze gemeente iedere maandag grofvuil, inclusief witwaren e.d., gratis kwijt bij de vuilstort in een ander dorp. Ik moest er wel 30 km enkele reis voor rijden, maar ja, in zo'n vele kilometers uitgestrekte gemeente met her en der verspreide kleine dorpjes kun je niet verwachten dat dat opgehaald wordt. Dat gebeurt trouwens ook niet in de Drentse gemeente waar ik nu woon, daar moet je het ook zelf weg brengen.
Wat ik wel eens vervelend vond is dat ik ook het dagelijkse huisvuil zelf weg moest brengen. In ons dorp werd nl. helemaal geen vuilnis opgehaald. We hadden dus ook geen huisvuilcontainers. In het verleden was dat wel zo geweest, maar de bewoners van het dorp waren het niet eens met de kosten van de vuilnisophaal, zo'n €100 per jaar. Omdat de meerderheid van het dorp dit te veel vond en van mening was dat ze dat wel zelf konden weg brengen, werd er dus geen vuilnis meer opgehaald. Een door het dorp "democratisch" genomen besluit! Je kon dit dan wegbrengen naar de wekelijkse vuilstort. Maar ja, met die hete zomerdagen begon het afval toch wel gauw te stinken. En om dan te wachten tot er weer een week om was deed niet iedereen, ik ook niet! Ons dorp had "het voordeel" dat in het 7 km verderop gelegen dorp, dat tot een andere gemeente behoorde, afvalbakken stonden voor huishoudelijk vuil. Ik werd daar op geattendeerd door onze mede dorpsbewoners, die blijkbaar allemaal hiervoor een ritje naar dat dorp maakten. Zo kwam het dagelijkse huisvuil en de kosten van het ophalen niet voor rekening van onze gemeente, maar van de andere.
Groente- en tuinafval kon je verwerken op je composthoop. Die moest dan wel aan de eis voldoen dat die zodanig afgesloten was, dat er geen wilde dieren bij konden. En daar schortte het behoorlijk aan! De meeste mensen hadden in hun tuin een niet-afgesloten composthoop, waar niet alleen het toegestane tuin- en groente afval op terecht kwam, maar ook vlees en -botten. En die Zweden maar klagen dat er roofdieren(lees: wolven, beren, lynxen!) te dicht in de buurt van dorpen komen!
Mijn oudste hond vond die composthopen ook altijd een lekkernij! Het huis naast ons was een zgn. tweede huis zoals zoveel Zweden die hebben. Zodra de bewoners weer gearriveerd waren, ging ze een dag later al op zoek naar lekkernijen in de composthoop, want zij gooiden er ook hun barbecue-afval op! In de winter kon ik altijd makkelijk zien dat de composthopen goed bezocht werden door de "wilde dieren", allemaal sporen in de sneeuw!!
Zo zie je maar weer: het is maar net wat je gewend bent, maar soms zijn bepaalde zaken dan toch weer iets beter geregeld dan wat je gewend bent, zowel in Zweden als in Nederland.
Groetjes
Marjon
maandag 1 december 2008
dinsdag 25 november 2008
Balans na 2 jaar en 3 maanden Nederland
Wat gaat de tijd nog snel!! Ik ben al weer 2 jaar en 3 maanden terug in Nederland. Daarom maar eens even een overzicht van de ervaringen van deze afgelopen 2 jaar.
Toen ik net terug was viel ik van de ene verbazing in de andere.
Allereerst de keuze en kwaliteit van de dagelijkse boodschappen. Na 2 weken "Nederlands" goed eten was ik van mijn al maandenlange pijn door darmproblemen af!! Ik kon weer gewoon rechtop lopen, iets wat ik door de pijn al heel lang niet meer kon! Wat een verschil in kwaliteit met de winkels in Zweden waar ik regelmatig kwam! Zeker het eerste jaar in Nederland, maar nu nog steeds, geniet ik van gewoon boodschappen doen, terwijl dat vóór de emigratie een soort noodzakelijk kwaad was. Bij een bezoekje aan een grote winkel in huishoudelijke electrische artikelen en witwaren viel mij de mond open van verbazing: wat een keuze, en allemaal artikelen waar ik in Zweden nog niet van had gehoord! En al die aanbiedingen en echte koopjes, ongelooflijk! Winkelen werd bijna zoiets al een dagje uit qua beleving!
Ik schrok wel behoorlijk van de huizenprijzen. Het huis dat ik in 2002 had verkocht, bracht nu hetzelfde op, maar dan in euro's!
Daarnaast werd ik ook opeens geconfronteerd met allemaal nieuwe benamingen en begrippen: CWI, BSN, DigiD, de vele veranderingen op allerlei gebied (zorg, huursubsidie, arbeidsmarkt, etc.). Ik voelde me af en toe een buitenlander in eigen land.
De drukte in Nederland greep me echt bij de keel. Nu woonde ik eerst aan de rondweg in een vrij grote stad met heel veel verkeer en daar werd ik niet echt vrolijk van. Waar ik ook aan moest wennen was het lopen op een harde ondergrond: na 5 jaar in het bos gelopen te hebben zijn het beton en de straattegels opeens wel heel erg hard!
Wat ik erg fijn vond was de Nederlandse humor: een journaal met grapjes erin, de humor bij bijv. de Leeuw en Raymann, maar ook gewoon met andere mensen, in de winkels, op straat etc. Dat zijn momenten dat je je realiseert dat toch gemist te hebben.
Ook de informatievoorziening, en vooral over wat er in Nederland mis gaat, vond ik verhelderend. In Zweden hoor je vaak pas iets als er een speciaal programma aan gewijd wordt. Het lijkt wel een beetje op het verschijnsel in de jaren '70/'80 toen wij programma's kregen waarin zaken aan de kaak werden gesteld. Hier hoor je gewoon op het journaal dat er onderzoek is geweest naar / wantoestanden geconstateerd zijn in etc. Openheid van zaken en de rechtstreeksheid van Nederlanders leer je weer opnieuw waarderen!
Zo langzamerhand ben ik ook weer gewend aan allerlei Nederlandse woorden. Vooral in het begin had ik vaak moeite met hoe je iets in het Nederlands zei: Sommige woorden en uitdrukkingen heb je je zo eigen gemaakt in het Zweeds, dat je weer even moet omschakelen. Raar, maar waar!
Het is goed om terug te zijn in Nederland, qua gezondheid en werk zeker, maar zoals ik al eerder schreef..... Zweden blijft trekken. Ik zal wel zien wat de toekomst brengt!
Groetjes
Marjon
Toen ik net terug was viel ik van de ene verbazing in de andere.
Allereerst de keuze en kwaliteit van de dagelijkse boodschappen. Na 2 weken "Nederlands" goed eten was ik van mijn al maandenlange pijn door darmproblemen af!! Ik kon weer gewoon rechtop lopen, iets wat ik door de pijn al heel lang niet meer kon! Wat een verschil in kwaliteit met de winkels in Zweden waar ik regelmatig kwam! Zeker het eerste jaar in Nederland, maar nu nog steeds, geniet ik van gewoon boodschappen doen, terwijl dat vóór de emigratie een soort noodzakelijk kwaad was. Bij een bezoekje aan een grote winkel in huishoudelijke electrische artikelen en witwaren viel mij de mond open van verbazing: wat een keuze, en allemaal artikelen waar ik in Zweden nog niet van had gehoord! En al die aanbiedingen en echte koopjes, ongelooflijk! Winkelen werd bijna zoiets al een dagje uit qua beleving!
Ik schrok wel behoorlijk van de huizenprijzen. Het huis dat ik in 2002 had verkocht, bracht nu hetzelfde op, maar dan in euro's!
Daarnaast werd ik ook opeens geconfronteerd met allemaal nieuwe benamingen en begrippen: CWI, BSN, DigiD, de vele veranderingen op allerlei gebied (zorg, huursubsidie, arbeidsmarkt, etc.). Ik voelde me af en toe een buitenlander in eigen land.
De drukte in Nederland greep me echt bij de keel. Nu woonde ik eerst aan de rondweg in een vrij grote stad met heel veel verkeer en daar werd ik niet echt vrolijk van. Waar ik ook aan moest wennen was het lopen op een harde ondergrond: na 5 jaar in het bos gelopen te hebben zijn het beton en de straattegels opeens wel heel erg hard!
Wat ik erg fijn vond was de Nederlandse humor: een journaal met grapjes erin, de humor bij bijv. de Leeuw en Raymann, maar ook gewoon met andere mensen, in de winkels, op straat etc. Dat zijn momenten dat je je realiseert dat toch gemist te hebben.
Ook de informatievoorziening, en vooral over wat er in Nederland mis gaat, vond ik verhelderend. In Zweden hoor je vaak pas iets als er een speciaal programma aan gewijd wordt. Het lijkt wel een beetje op het verschijnsel in de jaren '70/'80 toen wij programma's kregen waarin zaken aan de kaak werden gesteld. Hier hoor je gewoon op het journaal dat er onderzoek is geweest naar / wantoestanden geconstateerd zijn in etc. Openheid van zaken en de rechtstreeksheid van Nederlanders leer je weer opnieuw waarderen!
Zo langzamerhand ben ik ook weer gewend aan allerlei Nederlandse woorden. Vooral in het begin had ik vaak moeite met hoe je iets in het Nederlands zei: Sommige woorden en uitdrukkingen heb je je zo eigen gemaakt in het Zweeds, dat je weer even moet omschakelen. Raar, maar waar!
Het is goed om terug te zijn in Nederland, qua gezondheid en werk zeker, maar zoals ik al eerder schreef..... Zweden blijft trekken. Ik zal wel zien wat de toekomst brengt!
Groetjes
Marjon
zondag 23 november 2008
Als de winter komt.......
Foto: Marjon, winter '02-'03.
Als de winter komt, dan verlang ik naar Zweden!
Vrijdag begon het hier te hagelen en later te sneeuwen, en gisteren lag er op een gegeven moment zelfs een dun laagje sneeuw. Als het dan zo wit is, niet alleen op de weg, maar ook op de daken en de landerijen, dan begint er weer wat te kriebelen. De hondjes zijn dan helemaal vrolijk: in de sneeuw happen, rennen, gek doen. Zij herinneren zich vast en zeker ook de heerlijke winters in Zweden, waar ze door de sneeuw ploegden, sporen van elanden, vossen, herten etc. volgden en in de sneeuw rolden!
Vanochtend zag ik op mijn weer-gadgets dat het in Mora -13, in Ludvika -4 en in Leksand -5 was.
En daar ben ik natuurlijk vreselijk jaloers op, want een echte winter in Nederland komt nog nauwelijks voor. Daarnaast is een winter hier heel wat anders dan in Zweden. Hier vinden wij Nederlanders het met temperaturen rond het vriespunt koud door de hoge luchtvochtigheid en de wind. In Zweden zat ik bij -15 en een zonnetje koffie te drinken in de tuin! De droge lucht daar gecombineerd met weinig wind zorgt er voor dat de winters, ook bij nog lagere temperaturen, aangenaam zijn.
Ik vind de winter in Zweden één van de mooiste jaargetijden. In die periode kun je ook, afhankelijk van waar je woont, het Noorderlicht zien. Van de week vond ik een website van een Engelse vrouw, Patricia Cowern,die sinds 1998 in Porjus, in de buurt van Jokkmokk (Norbotten) woont. Dat is mij iets te noorderlijk om te wonen, maar zij kan wel zeer regelmatig genieten van de prachtige kleuren van het Noorderlicht. Haar foto's zijn fantastisch, dus neem vooral eens een kijkje: http://www.arctic-color.com/.
Ik zou in de winter wel even een reisje naar Zweden willen maken, maar dat moet nog even wachten. Misschien volgend jaar!?
Groetjes uit een bééétje winters Drenthe,
Marjon
Vrijdag begon het hier te hagelen en later te sneeuwen, en gisteren lag er op een gegeven moment zelfs een dun laagje sneeuw. Als het dan zo wit is, niet alleen op de weg, maar ook op de daken en de landerijen, dan begint er weer wat te kriebelen. De hondjes zijn dan helemaal vrolijk: in de sneeuw happen, rennen, gek doen. Zij herinneren zich vast en zeker ook de heerlijke winters in Zweden, waar ze door de sneeuw ploegden, sporen van elanden, vossen, herten etc. volgden en in de sneeuw rolden!
Vanochtend zag ik op mijn weer-gadgets dat het in Mora -13, in Ludvika -4 en in Leksand -5 was.
En daar ben ik natuurlijk vreselijk jaloers op, want een echte winter in Nederland komt nog nauwelijks voor. Daarnaast is een winter hier heel wat anders dan in Zweden. Hier vinden wij Nederlanders het met temperaturen rond het vriespunt koud door de hoge luchtvochtigheid en de wind. In Zweden zat ik bij -15 en een zonnetje koffie te drinken in de tuin! De droge lucht daar gecombineerd met weinig wind zorgt er voor dat de winters, ook bij nog lagere temperaturen, aangenaam zijn.
Ik vind de winter in Zweden één van de mooiste jaargetijden. In die periode kun je ook, afhankelijk van waar je woont, het Noorderlicht zien. Van de week vond ik een website van een Engelse vrouw, Patricia Cowern,die sinds 1998 in Porjus, in de buurt van Jokkmokk (Norbotten) woont. Dat is mij iets te noorderlijk om te wonen, maar zij kan wel zeer regelmatig genieten van de prachtige kleuren van het Noorderlicht. Haar foto's zijn fantastisch, dus neem vooral eens een kijkje: http://www.arctic-color.com/.
Ik zou in de winter wel even een reisje naar Zweden willen maken, maar dat moet nog even wachten. Misschien volgend jaar!?
Groetjes uit een bééétje winters Drenthe,
Marjon
vrijdag 7 november 2008
dinsdag 4 november 2008
Wolvenjacht weer in opspraak
Foto: Magnus Elander, Rovdjurscentret De 5 Stora
Het is ieder jaar hetzelfde liedje..... zodra de jacht op elanden weer geopend wordt, begint het jagersgilde over de jacht op wolven. Dit jaar heeft de nationale jagersvereniging aangekondigd dat ze van mening is dat er 18 wolven in Zweden doodgeschoten moeten worden, waarvan 6 in de provincie Dalarna.
Waarom toch die "jacht" op wolven??
In de jaren dat ik in Zweden woonde, begon de discussie in ons dorp al tijdens de jaarlijkse dorpsbarbecue in juli/augustus. Hij werd in alle hevigheid gevoerd door de mannelijke bewoners in het dorp, vooral met te veel alcohol op, want de meningen waren, gelukkig, verdeeld!
Jagers hebben last van wolven, heel veel last, vinden zij! Begrijpelijk, want er wordt met jachthonden gejaagd op de elanden. En dat je dan met je jachthond in het revier van een wolf komt, tja... logisch dat die wolf dat niet wil. Dus worden er honden aangevallen en soms ook gedood. Afschuwelijk natuurlijk voor de hond, maar dat is het risico dat de jager neemt, ook voor zijn hond!! Maar jagers hebben natuurlijk meer motieven: zo zijn er jagers die vinden dat ze door de aanwezigheid van de wolf te weinig elanden kunnen schieten. Of ze hebben gewoon gruwelijk de pest aan wolven!
Nú is het argument dat het nagestreefde, toelaatbare aantal wolven overschreden is. Reken maar dat als ze geen toestemming krijgen, er weer heel wat wolven op "onverklaarbare" wijze zullen verdwijnen!
Ik kan het nooit laten om mij te mengen in de Zweedse discussies(in de Dalademokraten) op internet. En die zijn vaak heftig; het is af en toe zelfs schokkend om te lezen wat wolfhatende jagers schrijven over/aan degenen die vinden dat de wolven met rust gelaten moeten worden!
Gelukkig zijn er nog genoeg wolvenminnende jagers en "gewone" burgers. Want de wolf is een van nature schuw dier, dat nooit zomaar een mens zal aanvallen. Zie als bewijs de bijgaande foto van een ontmoeting in het wild tussen mens en wolf!
Bij mij in de buurt waren ook wolven. Fantastisch, wat een prachtdieren! Een dorpsbewoonster heeft zelfs een keer een (bijna) ontmoeting met een wolf gehad op ons bevroren meer! En ikzelf heb een wolf van zo dichtbij gehoord, dat ik snel rechtsomkeert maakte op mijn wandeling met de honden.
Kijk eens voor mooie foto's van de roofdieren, waaronder de wolf, in Zweden op: http://www.de5stora.se/. De "5" staat voor de beer(björn), de wolf(varg), de lynx(lodjur), de veelvraat(järv) én de mens(människa) !
Met vriendelijke groet,
Marjon
Het is ieder jaar hetzelfde liedje..... zodra de jacht op elanden weer geopend wordt, begint het jagersgilde over de jacht op wolven. Dit jaar heeft de nationale jagersvereniging aangekondigd dat ze van mening is dat er 18 wolven in Zweden doodgeschoten moeten worden, waarvan 6 in de provincie Dalarna.Waarom toch die "jacht" op wolven??
In de jaren dat ik in Zweden woonde, begon de discussie in ons dorp al tijdens de jaarlijkse dorpsbarbecue in juli/augustus. Hij werd in alle hevigheid gevoerd door de mannelijke bewoners in het dorp, vooral met te veel alcohol op, want de meningen waren, gelukkig, verdeeld!
Jagers hebben last van wolven, heel veel last, vinden zij! Begrijpelijk, want er wordt met jachthonden gejaagd op de elanden. En dat je dan met je jachthond in het revier van een wolf komt, tja... logisch dat die wolf dat niet wil. Dus worden er honden aangevallen en soms ook gedood. Afschuwelijk natuurlijk voor de hond, maar dat is het risico dat de jager neemt, ook voor zijn hond!! Maar jagers hebben natuurlijk meer motieven: zo zijn er jagers die vinden dat ze door de aanwezigheid van de wolf te weinig elanden kunnen schieten. Of ze hebben gewoon gruwelijk de pest aan wolven!
Nú is het argument dat het nagestreefde, toelaatbare aantal wolven overschreden is. Reken maar dat als ze geen toestemming krijgen, er weer heel wat wolven op "onverklaarbare" wijze zullen verdwijnen!
Ik kan het nooit laten om mij te mengen in de Zweedse discussies(in de Dalademokraten) op internet. En die zijn vaak heftig; het is af en toe zelfs schokkend om te lezen wat wolfhatende jagers schrijven over/aan degenen die vinden dat de wolven met rust gelaten moeten worden!
Gelukkig zijn er nog genoeg wolvenminnende jagers en "gewone" burgers. Want de wolf is een van nature schuw dier, dat nooit zomaar een mens zal aanvallen. Zie als bewijs de bijgaande foto van een ontmoeting in het wild tussen mens en wolf!
Bij mij in de buurt waren ook wolven. Fantastisch, wat een prachtdieren! Een dorpsbewoonster heeft zelfs een keer een (bijna) ontmoeting met een wolf gehad op ons bevroren meer! En ikzelf heb een wolf van zo dichtbij gehoord, dat ik snel rechtsomkeert maakte op mijn wandeling met de honden.
Kijk eens voor mooie foto's van de roofdieren, waaronder de wolf, in Zweden op: http://www.de5stora.se/. De "5" staat voor de beer(björn), de wolf(varg), de lynx(lodjur), de veelvraat(järv) én de mens(människa) !
Met vriendelijke groet,
Marjon
Abonneren op:
Posts (Atom)