Fijne feestdagen!!

Beste mensen,

Ik wens jullie allemaal heel fijne kerstdagen en een zeer goed en vooral gezond en gelukkig 2010!!



Binnenkort publiceer ik weer een item!

Groetjes/Hälsningar
Marjon

Wilde bloemen !

Vandaag had ik een hondloze dag, dus ik had het rijk alleen. Ik had goed geslapen en aan het begin van de middag kreeg ik opeens het idee om een bos wilde bloemen te plukken! Het is zo vreselijk lang geleden dat ik dat gedaan heb!

In Zweden vond ik het voorjaar altijd zo heerlijk om zijn bloemenpracht en dat alles weer groen werd. Aan het grindweggetje groeiden de meest fantastische wilde bloemen in allerlei kleuren en tinten: roze, wit, geel, blauw, paars, noem maar op. Het fluitenkruid, de koekoeksbloemen, alles groeide er fantastisch. Het begin van het voorjaar is echt een explosie: het ene moment is het nog grijs en grauw en het andere moment staat alles in bloei. Ik wil echt iedereen aanraden om in het voorjaar(d.w.z. eind mei/begin juni) Midden-Zweden te bezoeken: het is dan nog niet zo warm en alles staat in bloei.

Ik ben altijd iemand geweest die van wilde bloemen houdt. Ik heb in een ver verleden heel veel bloemen gefotografeerd en wist ook meestal wel hun namen. Ik heb zelfs een keer een dia-voorstelling(!!) van mijn bloemencollectie gegeven voor een fotoclub (ergens eind jaren tachtig/begin jaren negentig).
In Zweden zag ik de meeste mensen in het voorjaar bloemen plukken. Voorjaar is nu eenmaal bloemenpracht en daar moet je van genieten. Bij mij in het dorp waren de verschillende buurvrouwen daar ook erg ijverig in. Kwam je bij hen in huis, dan stond er wel ergens een bos wilde bloemen.
Eén keer plukte ik in mijn enthousiasme een prachtige bos bloemen en schikte die mooi in een vaas, die natuurlijk op de keukentafel werd gezet. Maar helaas…. mijn  toenmalige huisgenoot was daar niet bepaald blij mee. Wilde bloemen kunnen nl. insecten, spinnetjes e.d. hebben en o.a. fluitenkruid rook niet lekker. Nou wist ik dat wel,  maar ik kon de verleiding op dat moment niet weerstaan. Dus die bos heb ik weg gehaald. Zo jammer vond ik dat. Daarna heb ik nooit meer wilde bloemen geplukt. Want ja….wat moet je met een bos bloemen als je hem niet in een vaas in huis kunt zetten?

Maar nu hoef ik daar geen rekening meer mee te houden. Ik kan weer wilde bloemen plukken!
Ik vanmiddag op pad en tot mijn verbazing kon ik verder lopen dan ik had gedacht. Goede nachtrust werkt dus positief. De bos is wat minder groot geworden dan ik eigenlijk wilde, want voor een aantal bloemen moest ik zulke halsbrekende toeren uithalen, dat ik dat maar achterwege liet. Er stonden nl. diverse prachtige schermbloemigen aan de rand van de sloot, maar de slootkant was zo steil dat ik bang was mijn evenwicht te verliezen en in het water te glijden. Dat ging mij ondanks mijn enthousiasme toch wel even te ver.

Er staat nu een leuk bosje bloemen op mijn salontafel en de floraboeken heb ik maar weer tevoorschijn gehaald. Mijn passie is ontwaakt uit de winterslaap en kan weer opbloeien!

Groetjes/Hälsningar

Marjon

Donder en Bliksem!

Wat ging het een paar dagen geleden ’s nachts ontzettend te keer in Nederland: stormen, regenen, hagel en onweer. De donder en bliksem rolden over ons kleine landje met de nodige gevolgen: omgewaaide bomen, blikseminslag op diverse plaatsen, veel materiële schade.

Ik werd ’s ochtends om 06:00 uur wakker van een zeer felle lichtflits en een enorme, er direct opvolgende luide knal. Alhoewel ik omhoog schoot, voel ik me toch altijd wel veilig in huis als het onweert.

De andere, mooie kant van dit onheil is dat het natuurlijk een fantastisch natuurverschijnsel is waar je ook nog eens van kunt genieten. Tenminste… als je er niet bang voor bent. Nederland zet massaal zijn foto’s op internet en stuurt ze in groten getale naar de diverse media in de hoop dat juist hun foto getoond wordt op het nieuws of in de krant.

In Zweden is onweer een geheel andere beleving.

Zodra je merkte dat er onweer kwam, moesten er allerlei voorzorgsmaatregelen genomen worden. Door schade en schande wijs geworden, werden de computers uitgeschakeld en de stekkers uit het stopcontact gehaald. Hetzelfde gold voor andere gevoelige apparatuur als tv, dvd-speler, radio/cd speler e.d. In het huis was nl. nog een ouderwetse stoppencentrale en géén aardlek. Vervolgens vulde ik emmers en pannen met water. Om het toilet mee door te spoelen en voor het koken e.d. Vaak maakte ik, als het nog kon, koffie.

Onweer betekende heel vaak, net als hevige sneeuw en storm, dat het hele dorp stroomuitval kreeg, soms wel 6 uur lang. Dan kon er niemand elektrisch koken en de wc doorspoelen. Iedereen had immers zijn eigen watervoorziening waarbij het water uit de waterput werd opgepompt met een elektrische waterpomp. Vervolgens werd de alternatieve verlichting gepakt: kaarsjes en een sterke zaklantaarn. Als het ’s avonds donker was en er geen verlichting brandde, dan was het buiten echt aardedonker. Een lichtje in de vorm van een zaklantaarn is dan wel héél plezierig!

En dan het onweer zelf!

Als je aan een meer woont met bergen om je heen, dan krijg je een fantastisch spektakel te zien: Aan alle kanten flitste het! De donder was soms zo hevig, dat het huis er van trilde en kraakte. Vooral bij een blikseminslag op de berg tegenover mij aan de andere kant van het meer.  Met de daarmee gepaard gaande enorme donder werd de trilling verder geleid door de berg en het water. Af en toe best wel wat beangstigend, maar ook imponerend! Meestal ging onweer gepaard met hevige wind. Er kwamen golven op het meer en het water stoof helemaal op, zodat er een " watergordijn" ontstond. De zeer hoge bomen aan de andere kant van het huis zwiepten vervaarlijk heen en weer. Maar, dacht ik dan,  het huis staat er al zo’n 100 jaar, dus het zal allemaal wel meevallen!

Dat het onweer ons mensen geïnspireerd heeft, juist ook in de taal, wil ik ter afsluiting illustreren met een aantal spreekwoorden en gezegden:

Daar kun je donder op zeggen; hij keek als door de donder/bliksem getroffen; een donderslag bij heldere hemel; daar heb je het gedonder in de glazen; als de gesmeerde bliksem; op zijn donder/bliksem geven; er als de bliksem vandoor gaan; als bliksemafleider fungeren; hij is een gemene bliksem.

Genoeg gedonderd en gebliksemd voor vandaag! Tot de volgende keer!

Groeten/hälsningar

Marjon

Koude en de gevolgen voor mens en auto!

Het vriest in Nederland!

Al enige dagen daalt het kwik ’s nachts tot -3 à -5 graden. Gisteravond hoorde ik dat het kwik op sommige plaatsen in het land ’s nachts tot -7 zou dalen. Er is gisteren zelfs geschaatst op het eerste natuurijs! De mensen van de Elfstedentochtorganisatie raken al opgewonden: Zou het dan toch lukken om na 12 jaar weer een Elfstedentocht te houden? ! Het zal er deze week wel niet van komen, want aan het einde van de week lopen de temperaturen weer op. Maar je weet natuurlijk maar nooit, de winter is nog maar net begonnen!

Mijn weergadgets geven aan dat het in in Mora -20, in Leksand -11 en in Ludvika -7 (allen in Dalarna, Zweden)  is.
Wat is nou koud ? Als ik wel eens vertel dat ik in Zweden ’s nachts temperaturen van -34 heb gehad en overdag tot -20 à -25, dan kijken mensen je vol afgrijzen aan. Dat moet toch niet uit te houden zijn?
Alles heeft natuurlijk te maken met de gevoelstemperatuur. Met een matige wind voelt -4 aan als -7, bij een stevige wind als -10. Wat niet meegerekend wordt is de luchtvochtigheid. En naar mijn gevoel telt die zeker mee! Ik vind het hier af en toe een stuk kouder met een temperatuur van -3, een beetje wind en nog redelijk hoge luchtvochtigheid dan dat ik met -15 in Zweden hadden.
Dat de luchtvochtigheid nog vrij hoog is, zie je ’s ochtends aan de bevroren auto’s. Ze zijn wit van het bevroren vocht, alle ruiten zitten potdicht en iedereen staat dan verwoed te krabben! Ik trouwens niet! Ik heb namelijk nog de beschikking over een Zweedse krabber, een vierkante platte krabber. Echt fantastisch! Je schraapt het ijs zó van de autoruiten af! In Zweden hoefde ik vaak alleen maar in het begin van de vriesperiode een paar dagen te krabben. Daarna bleef de auto schoon. Als er sneeuw was gevallen, was het een kwestie van afvegen en de auto was klaar voor gebruik!
Bij lagere temperaturen moest ik de auto aan de “motorvärmare” (motor-voorverwarmer) doen. Voor iedere 10 graden vorst een uur. Dus als het ’s nachts -35 was geweest en ik moest vroeg op pad naar mijn werk, dan stond ik 3,5 uur van te voren op, deed de auto op de motorvärmare en kroop dan weer gauw in bed om nog even lekker te slapen! Ik had wel een automatische buitenregelaar kunnen aanschaffen, maar dit was ook wel spannend!
Voorlopig geniet ik hier in Drenthe nog even van het zonnige, winterse weer. Voor zolang als het duurt!

Groetjes/Hälsningar,
Marjon

Als de winter komt.......

Foto: Marjon, winter '02-'03.

Als de winter komt, dan verlang ik naar Zweden!

Vrijdag begon het hier te hagelen en later te sneeuwen, en gisteren lag er op een gegeven moment zelfs een dun laagje sneeuw. Als het dan zo wit is, niet alleen op de weg, maar ook op de daken en de landerijen, dan begint er weer wat te kriebelen. De hondjes zijn dan helemaal vrolijk: in de sneeuw happen, rennen, gek doen. Zij herinneren zich vast en zeker ook de heerlijke winters in Zweden, waar ze door de sneeuw ploegden, sporen van elanden, vossen, herten etc. volgden en in de sneeuw rolden!

Vanochtend zag ik op mijn weer-gadgets dat het in Mora -13, in Ludvika -4 en in Leksand -5 was.
En daar ben ik natuurlijk vreselijk jaloers op, want een echte winter in Nederland komt nog nauwelijks voor. Daarnaast is een winter hier heel wat anders dan in Zweden. Hier vinden wij Nederlanders het met temperaturen rond het vriespunt koud door de hoge luchtvochtigheid en de wind. In Zweden zat ik bij -15 en een zonnetje koffie te drinken in de tuin! De droge lucht daar gecombineerd met weinig wind zorgt er voor dat de winters, ook bij nog lagere temperaturen, aangenaam zijn.

Ik vind de winter in Zweden één van de mooiste jaargetijden. In die periode kun je ook, afhankelijk van waar je woont, het Noorderlicht zien. Van de week vond ik een website van een Engelse vrouw, Patricia Cowern,die sinds 1998 in Porjus, in de buurt van Jokkmokk (Norbotten) woont. Dat is mij iets te noorderlijk om te wonen, maar zij kan wel zeer regelmatig genieten van de prachtige kleuren van het Noorderlicht. Haar foto's zijn fantastisch, dus neem vooral eens een kijkje: http://www.arctic-color.com/.


Ik zou in de winter wel even een reisje naar Zweden willen maken, maar dat moet nog even wachten. Misschien volgend jaar!?
Groetjes uit een bééétje winters Drenthe,
Marjon