Emigratiebeurs, crisis en emigreren naar Zweden

Op 7 en 8 maart wordt de jaarlijks weerkerende Emigratiebeurs gehouden in Nieuwegein. Zweden is hier sinds enkele jaren goed vertegenwoordigd, dus er is volop informatie aanwezig over het land van je dromen. Alhoewel de informatieverstrekking over emigreren de laatste jaren verbeterd is, wil ik toch nog wel even iets kwijt.
Door de internationale crisis is het nóg belangrijker om je goed te laten informeren over de mogelijkheden in je toekomstige land. Is de economische situatie daar beter, hoe zijn de ontwikkelingen, wat zijn de prognoses voor de komende jaren? Wat betekent dat voor het starten van een eigen bedrijf, voor het vinden van een baan? Niet alleen voor jezelf, maar ook voor je (bijna volwassen) kinderen?
Je kunt een heleboel informatie vergaren op de site van het Zweedse arbeidsbureau: http://www.arbetsformedlingen.se . Onder Nyheter/fakta kun je rapporten, statistieken, prognoses, persberichten, etc. lezen over de huidige en toekomstige arbeidsmarkt (landelijk, per provincie en gemeente). Zo kun je onder “pressrum” o.a. lezen dat de werkloosheid in januari gestegen is naar 4,5% (in heel 2008 was de werkloosheid 3,2%). Volgens het Zweedse CBS is de werkloosheid trouwens 7,3% !In de geliefde provincies Värmland en Dalarna is het aantal werklozen t.o.v. januari 2008 gestegen met 6%, respectievelijk 2%. Er zijn nog wel genoeg beroepen waar Zweden de komende jaren mensen voor nodig heeft, maar de concurrentie wordt natuurlijk ook groter. Dat je positie als buitenlander op de arbeidsmarkt moeilijker is dan die van de doorsnee Zweed, spreekt voor zich. Een ander belangrijk detail: De werkloosheid onder jongeren is al jarenlang ruim 21%. Voor jongeren die niet in Zweden zijn geboren, ligt de werkloosheid zelfs op 26% ! Belangrijk voor diegenen die met hun kinderen naar Zweden willen emigreren. Deze informatie kun je vinden op de site van het Zweedse centrale bureau voor de statistiek (http://www.scb.se ), het rapport arbetskraftsundersökningarna 2008.
Wat betekent de crisis voor mensen die een eigen bedrijf willen starten? Allereerst het positieve: de toename van het aantal bedrijven was van 1997 t/m 2007 hoger dan in andere EU-landen en zelfs hoger dan in de VS. Daarnaast wordt op dit moment onderzocht (zie op http://www.nutek.se , de instelling voor de ontwikkeling van het bedrijfsleven) hoe de regels voor eigenaren van bedrijven vereenvoudigd kunnen worden. Op deze site kun je o.a. ook informatie vinden over (Europese) fondsen. Op de site van ALMI Företagspartner (http://www.almi.se) staat veel informatie over hulp bij het starten van een eigen bedrijf. Negatief is dat de crisis de sluiting van bedrijven, werkloosheid en minder bestedingsruimte veroorzaakt. Afhankelijk van het soort bedrijf dat je wilt opstarten heb je daar meer of minder last van.

Terug naar de Emigratiebeurs: laat je goed informeren door de verschillende partijen, ga niet alleen af op de succesverhalen, verzamel informatie op internet (zie hierboven en mijn links naar andere sites), zorg dat je bedrijfsplan meer dan levensvatbaar is en denk daarbij, afhankelijk van je product of dienst, verder dan de lokale/regionale/Zweedse markt. Want met de verslechterende Zweedse economie houden ook de Zweden de hand op de knip! Houd er ook rekening mee dat de banken in Zweden voorzichtiger zijn geworden met het verstrekken van leningen.

Veel succes en een plezierige Emigratiebeursdag!

Vänliga hälsningar/vriendelijke groeten,

Marjon

Svenska samhället överger glesbygden steg för steg !

Rendieren op de weg

De Zweedse samenleving laat de dunbevolkte gebieden langzamerhand aan hun lot over.

Op 4 februari zond Uppdrag Granskning (SVT.se) een reportage uit over de dunbevolkte gebieden in Zweden. Van de Zweedse bevolking woont daar 2%( 180.000 inwoners). Deze gebieden beslaan tezamen bijna de helft van het Zweedse landoppervlak. Het grootste deel hiervan ligt in Noord-Zweden (begint al in de provincie Dalarna). Om een vergelijking te maken: Zweden is ongeveer 13 keer zo groot als Nederland, dus een oppervlakte van zes keer Nederland wordt bevolkt door in totaal 180.000 mensen. Hier woont gemiddeld één persoon per vierkante kilometer!! Volgens de Zweedse definitie woon je in een “glesbygd” (dunbevolkt gebied) als je tenminste 45 minuten met de auto moet rijden om in een “tätort”, een dorp met minimaal 200 inwoners, te komen.
De reportage wilde duidelijk maken dat met het sluiten van scholen, winkels, geen werk, lange afstanden tot de gezondheidszorg, het niet meer geld kunnen opnemen bij de postbode etc. etc. de dunbevolkte gebieden langzamerhand aan hun lot worden over gelaten door de Zweedse samenleving. Er werd ook een deel getoond uit een reportage van 1975: toen was de ontvolking van het platteland al begonnen. Nu wonen in veel van de kleine dorpjes alleen nog maar oude mensen en af en toe nog een gezin met jonge kinderen. Dat betekent voor de kinderen dat ze ’s ochtend al om 07.00 uur (of vroeger)door de schoolbus worden opgehaald en ’s middags om 16.00 uur (of later) weer thuis zijn. De ouders moeten lange afstanden naar hun werk rijden en eens per week boodschappen doen in het groot.
Tegenover deze nadelen staan, als je daar van houdt, ook voordelen. In de reportage zien we een jong gezin dat er bewust voor gekozen heeft om zo ver van de bewoonde wereld te leven in de rust en de natuur.
De vraag is natuurlijk of de trend van ontvolking en de daarmee gepaard gaande sluiting van instellingen/bedrijfjes/scholen etc. niet gekeerd kan worden. In één van de dorpjes is de winkel nu van de bewoners samen en worden de bestelde boodschappen rondgebracht door een vrijwilligster(ze rijdt dan zeker 150 km) met een geldelijke steun van de gemeente (1000 Zweedse kronen per week voor reiskosten). Een gemeenteraadslid, een professor in de cultuurgeografie en een debatredacteur van “Aftonbladet” ( een Zweedse krant) kwamen aan het einde van de reportage o.a. tot de conclusie dat mensen het heft zelf in handen moeten nemen, naar alternatieven moeten zoeken(combinatie van ideëel en commercieel), kijken naar de maatregelen die andere landen, zoals Noorwegen met dezelfde problematiek, nemen en natuurlijk gebruik maken van de diverse (EU-gesubsidieerde) programma’s.

Voor mij is dit geen onbekend verschijnsel. Ik woonde in Zweden ook in een klein dorpje, 30 minuten autorijden van de ‘bewoonde” wereld vandaan. Er woonden alleen nog maar 10 (!) oudere vaste bewoners, meer dan de helft van de huizen was een 2e huis, geen voorzieningen meer etc. Mijn huis was de al lang gesloten school! Ik ben daar toen gaan wonen voor de rust en natuur en daar heb ik volop van genoten! Ik had wel ideeën om het dorp leefbaarder te maken, werkgelegenheid te scheppen, meer vaste bewoners te trekken, maar daar is het helaas voor mij niet meer van gekomen.

De reportage kun je via internet nog zien via SVT.se, kies SVT play>program>uppdrag granskning. Online te zien tot en met woensdag 4 maart.

Groetjes/hälsningar
Marjon

Parlamentet - leuke Zweedse humor

"Parlamentet" is een Zweeds comedy - programma waarin 2 teams, het rode en het blauwe, samen en tegen elkaar de politiek en de samenleving op de korrel nemen. De 2 teams wisselen per aflevering van samenstelling.
Als je dit programma kunt volgen, ben je al aardig ingeburgerd: niet alleen qua taal, maar ook wat betreft samenleving. Je kunt bijvoorbeeld duidelijk horen dat de "gastheer" uit Zuid-Zweden komt.
Ik heb er altijd van genoten, het is af en toe echt hilarisch!
Je ziet 7 stukjes uit diverse programma's, een beetje "best of".

Groetjes
Marjon

Even wat toelichten!

 Foto: uitzicht over het meer vanuit de tuin op een late zomeravond

In de gesprekken die ik heb (gehad) over mijn “negatieve” ervaringen in Zweden, maar ook in reacties op mijn weblog, krijg ik nog wel eens opmerkingen als “maar in Nederland is het ook slechter geworden”, “ in Nederland is ook niet alles rozengeur en maneschijn”, “je schrijft/praat wel negatief over Zweden”, etc. etc. Daarom…. Tijd om één en ander toe te lichten!!

Ik heb heimwee naar Zweden!
Ik mis het land om de natuur, de rust, de ruimte, de schoonheid, de prachtige winters en het mooie voorjaar. De prachtige, lange zomeravonden en de mooie winterluchten. De besneeuwde wegen en paden die beschenen worden door een heldere maan, waardoor de “donkere” wintermaanden iets magisch krijgen. Het zingende ijs op het meer als het vriest dat het kraakt! De bijzondere ervaring dat je een prachtige sterrenhemel kunt zien door het gebrek aan vervuilend licht van bebouwing. Het overweldigende noorderlicht.
Ik mis het opwindende gevoel bij het zien en/of horen van elanden, lynxen, wolven, grote herten. Stuk voor stuk fantastische, imponerende dieren die gewoon door de grote tuin of op het bevroren meer grenzend aan de tuin liepen. Ik mis mijn fantastische vrienden daar, de leuke mensen die ik er heb leren kennen.
Ja…. Ik heb heimwee, een gevoel dat ik nooit eerder heb gehad.

Ik schrijf en praat kritisch over Zweden. Daarmee zeg ik iets over Zweden. Ik zeg dus niet dat het in Nederland goed is! Daar gaat het namelijk niet om.
Ik heb bepaalde negatieve ervaringen in Zweden gehad, vrienden en bekenden en mede-projectdeelnemers van mij (Nederlanders, Engelsen, Duitsers, Zweden, Koerden, Palestijnen, Irakezen, Russen) hebben óók negatieve , vergelijkbare ervaringen.
Ik vind dat ik die negatieve ervaringen mag vertellen, dat mensen mogen weten dat het land niet alleen maar rozengeur en maneschijn is. Veel mensen in Nederland die ik ken, hebben nl. het beeld dat in Zweden álles fantastisch georganiseerd is: goed onderwijs, goede gezondheidszorg, een goed sociaal stelsel, etc. Mensen hebben een ideaalbeeld van Zweden, ze zien het land door een roze bril.
Geen enkel land is perfect. Ook Zweden niet.

Ik realiseer mij dat mijn verhalen gekleurd zijn door mijn ervaringen en hoe ik naar een samenleving kijk en die beleef. Ik weet dat er mensen zijn die deze negatieve ervaringen niet hebben. Gelukkig maar! Ik ken ook Nederlanders in Zweden die zich absoluut niet bezighouden met wat er in de samenleving speelt.
Voor iedereen is het deel uit maken van welke samenleving ook, verschillend. We zijn allemaal unieke individuen, met onze eigen levensvisie en ervaringen. Daardoor reageren we allemaal anders op dingen die gebeuren.
Iedereen die mijn stukjes leest, moet dan ook zelf weten wat hij/zij met de informatie doet.
Wat je ook kiest, het is jouw keuze.

Met vriendelijke groet,

Marjon

Het Zweedse onderwijs en Jantelagen(de wet van Jante)

Afgelopen donderdag schreef ik nog over kinderen/jeugd in het onderwijs en het feit dat “intelligentie” niet gehonoreerd wordt. Toevallig (?) las ik gisteren in de Dagens Nyheter ( in de E-versie, die dezelfde inhoud heeft als de papieren versie)een artikel over een onderzoek dat plaats heeft gevonden onder hoogbegaafden(18-68 jaar) en hun beleving in het onderwijs. Voor wie het artikel wil lezen is dit de titel: “Nio av tio extra begåvade mår dåligt i grundskolan”( Negen van de tien hoogbegaafden voelen zich ellendig op de basisschool). De resultaten daarvan bevestigen wat ik heb gehoord van de Zweden zelf. Het artikel is n.a.v. het feit dat de regering besloten heeft dat er dit najaar op 10 gymnasiumscholen in Zweden een proef wordt gedaan met de zgn. “spetsutbildningar” (= topopleidingen) voor meer begaafde jeugd (zie voor uitleg van het schoolsysteem het vorige artikel!). In het artikel wordt echter gezegd dat dit een te laat stadium is, je moet er al mee beginnen op de basisschool(grundskola).
Uit een onderzoek van Roland S. Persson, professor in de pedagogische psychologie in Jönköping blijkt dat hoogbegaafde leerlingen al op de grundskola niet worden geaccepteerd door medeleerlingen én onderwijzers. Zij werden en worden zelfs door beide partijen om hun intelligentie afgestraft. 50% van hen krijgt geen ondersteuning thuis en zelfs het advies van de ouders er voor te zorgen dat ze “er niet bovenuit steken”.
Ook op de universiteit worden ze door docenten neergehaald. Medestudenten bejegenen hen, als ze meedenken over oplossingen van problemen, met een houding en uitspraken als “vem tror du att du är?” (wie denk jij dat je bent). Wat geldt voor hoogbegaafden, geldt in feite voor iedereen die een bovengemiddelde intelligentie heeft. Iedereen moet op hetzelfde niveau zitten!
Ik schreef het al in mijn vorige item, dit is een onderdeel en probleem van de “Jantelagen”, de ongeschreven Wet van Jante. De Deens-Noorse schrijver Aksel Sandemose beschreef zijn geboorteplaats Nykøbing Mors in een roman onder de naam Jante in 1933. De sociale regels die in Jante heersen zijn verstikkend. En helaas wordt deze ongeschreven wet nog steeds in de Scandinavische landen aangehouden, ook in het onderwijs. Hieronder de “Wet van Jante”:
1. Je moet niet denken dat je iets bent.
2. Je moet niet denken dat je net zo goed bent als wij.
3. Je moet niet denken dat je slimmer bent dan wij.
4. Je moet je niet inbeelden dat je beter bent dan wij.
5. Je moet niet denken dat je meer weet dan wij.
6. Je moet niet denken dat je meer bent dan wij.
7. Je moet niet denken dat jij ergens voor deugt.
8. Je moet ons niet uitlachen.
9. Je moet niet denken dat iemand om jou geeft.
10. Je moet niet denken dat je ons iets kunt leren.

Gelukkig probeert de huidige regering dingen te veranderen, al is dat niet altijd meteen succesvol. Laten we hopen dat de “Jantelagen” ook in Zweden verboden wordt, net als in Noorwegen. Voordat de Jantelagen uit het dagelijkse leven van de Zweden verdwijnt, zal zeker nog wel een generatie duren. Maar dat ‘ie diep geworteld is in de levens van de Scandinaviërs, is een ding wat zeker is, maar het begin voor verandering is er!

Hälsningar
Marjon